ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΣΧΕΣΗΣ

Στα πλαίσια της λύσης  της εργασιακής  σχέσης μεταξύ εργοδότη και εργοδοτούμενου, προκύπτει το ζήτημα της προειδοποιήσεως που πρέπει να δοθεί από το μέρος που αποφασίζει να τερματίσει την πιο πάνω σχέση κατά την περίοδο της οποίας ο εργοδοτούμενος θα εργάζεται μέχρι την ημερομηνία τερματισμού.  Το πιο πάνω ζήτημα ρυθμίζεται από τον Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμο του 1967 (24/1967), ο οποίος ισχύει για τις συμβάσεις ακαθόριστου χρόνου και αφορά εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα.

Βασική υποχρέωση  του μέρους που αποφασίζει να τερματίσει την εργασιακή σχέση είναι να   προειδοποιήσει το άλλο μέρος  γραπτώς για την πρόθεση του αυτή. Προβλέπεται η  ελάχιστη περίοδο προειδοποιήσεως που θα πρέπει να δοθεί, η οποία εξαρτάται από την περίοδο που απασχολήθηκε συνεχώς ο εργοδοτούμενος και η  μέγιστη περίοδο,  η οποία  είναι 8 βδομάδες όταν ο εργοδότης αποφασίζει να απολύσει τον εργοδοτούμενο και 3 βδομάδες όταν παραιτείται ο εργοδοτούμενος.

Οι πιο κάτω  περιπτώσεις όπου ο εργοδότης έχει δικαίωμα να απολύσει άμεσα τον εργοδοτούμενο,  χωρίς να υποχρεούται να  δώσει την προβλεπόμενη προειδοποίηση,  προβλέπονται  ρητά στη Νομοθεσία και ερμηνεύονται αυστηρά από το Δικαστήριο:

1. διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτούμενου, η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέση εργοδότη και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένεται όπως συνεχιστεί
2. διάπραξη σοβαρού παραπτώματος ή ποινικού αδικήματος από τον εργοδοτούμενο κατά την   εκτέλεση των καθηκόντων του

• απρεπής διαγωγή του εργοδοτούμενου κατά την  εκτέλεση των καθηκόντων του

1. σοβαρή ή επαναλαμβανόμενη παράβαση των κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων σχετικών με την απασχόληση
2. κατά τη διάρκεια δοκιμαστικής  περιόδου, η οποία δεν μπορεί να ξεπερνά τους 6 μήνες

Ο Νομοθέτης για να προστατεύσει το αδύναμο μέρος της εργασιακής σχέσης, τον εργοδοτούμενο, πρόβλεψε ότι οποιαδήποτε πρόνοια σε σύμβαση εργοδότησης,  η οποία προνοεί μικρότερη περίοδο προειδοποίησης θα θεωρείται άκυρη και συνεπώς μη δεσμευτική.

Επιπλέον,  η ισχύουσα νομοθεσία προβλέπει δικαίωμα του εργοδότη να πληρώσει τον εργοδοτούμενο για την περίοδο της προειδοποίησης, χωρίς να προβλέπει αντίστοιχο δικαίωμα του εργοδοτούμενου να αρνηθεί την πληρωμή.

Ως αντιστάθμισμα του πιο πάνω δικαιώματος του εργοδότη, ο Νομοθέτης προέβλεψε ότι  ο εργοδοτούμενος, ο οποίος έλαβε προειδοποίηση, έχει δικαίωμα  να αποδεχτεί προσφορά εργασίας  κατά την πιο πάνω  περίοδο  από άλλο εργοδότη εγκαταλείποντας  τον προηγούμενο, χωρίς να υπάρχει υποχρέωση προειδοποίησης προς αυτόν. Ωστόσο, δεν δικαιούται πληρωμή της εναπομείνασας περιόδου προειδοποίησης.

Σε περίπτωση διαφοράς  μεταξύ του εργοδότη και του εργοδοτούμενου ως προς τη νομιμότητα της δοθείσας προειδοποιήσεως ή σε περίπτωση που δε δόθηκε ως προς το κατά πόσο εμπίπτει σε μία από τις περιπτώσεις που μπορεί ο εργοδότης να απολύσει άμεσα τον εργοδοτούμενο, αρμόδιο δικαστήριο για επίλυση των μεταξύ τους διαφορών είναι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών.  Πλέον υπάρχει και η επιλογή της επίλυσης  της διαφοράς μέσω του θεσμού της Διαμεσολάβησης, με την οποία η διαφορά λύνεται σε σύντομο χρονικό διάστημα και με λιγότερο κόστος.

Το δικηγορικό μας γραφείο και η ομάδα διαμεσολάβησης μας μπορεί να σας βοηθήσει στην επίλυση των διαφορών μεταξύ εργοδότη και εργοδοτούμενου που προκύπτουν είτε κατά τη διάρκεια είτε κατά τον τερματισμό της απασχόλησης. Για περαιτέρω πληροφορίες επικοινωνήστε μαζί μας μέσω της ιστοσελίδας του γραφείου μας www.pallilegal.com  ή με αποστολή ηλεκτρονικού μηνύματος στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@pallilegal.com.