Η Βουλή των Αντιπροσώπων πρόσφατα προχώρησε στην τροποποίηση  βασικών  νόμων  του Οικογενειακού Δικαίου με στόχο, μεταξύ άλλων,  την απλοποίηση των διαδικασιών, της εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου, την διεύρυνση των εξουσιών των  Οικογενειακού Δικαστηρίων και  την  προστασία των συμφερόντων των ανήλικων τέκνων. Οι βασικότερες τροποποιήσεις είναι οι ακόλουθες:

Άρθρο 111 του  Συντάγματος:

1. εκδίκαση υπό μονομελή σύνθεση αντί υπό τριμελή σύνθεση των υποθέσεων διαζυγίου
2. εκδίκαση  οποιαδήποτε οικογενειακής  διαφοράς από τα Οικογενειακά Δικαστήρια, ανεξαρτήτως εάν οι διάδικοι ανήκουν στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία ή σε θρησκευτική ομάδα
3. οι λόγοι διαζυγίου περιορίζονται πλέον σε αυτούς που προβλέπονται στον Περί Γάμου Νόμο του 2003 (104(I)/2003)

Περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου (Ν. 22/1990):

1. μείωση της προθεσμίας από 3 μήνες σε 6 εβδομάδες για καταχώρησης Αγωγής  για λύση του γάμου μετά την επίδοση της γνωστοποίησης στον αρμόδιο Επίσκοπό
2. δυνατότητα ηλεκτρονικής αποστολής  της πιο πάνω γνωστοποίησης στον αρμόδιο επίσκοπο
3. δεν απαιτείται η αποστολή γνωστοποίησης για την καταχώρησης Αγωγή για λύση του γάμου όταν ο λόγος διαζυγίου είναι ισχυρός κλονισμός λόγω βίας, υπό την προϋπόθεση ότι έχει υποβληθεί καταγγελία στην αστυνομία ή στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας  και οι εν λόγω υπηρεσίες έχουν εκδώσει σχετική βεβαίωση

Περί Γάμου Νόμο του 2003 (104(I)/2003):

1. αύξηση του  ηλικιακού ορίου  τέλεσης γάμου από τα 16 στα 18 έτη
2. η ακύρωση γάμου λειτουργεί εξ υπαρχής και όχι από την έκδοση της δικαστικής απόφασης
3. δεν απαιτείται πλέον η έκδοση δικαστικής απόφασης, η οποία να αναγνωρίζει τον ανυπόστατο γάμο
4. εφαρμογή των ρυθμίσεων που αφορούν στην ακύρωση και λύση γάμου  σε όλους ανεξαιρέτως τους γάμους, για τους οποίους έχουν δικαιοδοσία να επιληφθούν τα δικαστήρια της Δημοκρατίας
5. μείωση από 4 σε 2 έτη  του ελάχιστου χρόνου της διάστασης  των συζύγων, ώστε να τεκμαίρεται αμάχητα ο κλονισμός των σχέσεων τους
6. μείωση του διαστήματος από 6 στους 3 μήνες, εντός του οποίου οι σύζυγοι μπορούν να διακόψουν τη διάσταση με σκοπό την αποκατάσταση των σχέσεων τους και να μην εμποδίζεται η συμπλήρωση του χρόνου  διάστασης  των συζύγων
7. η  αλλαγή φύλου οποιοδήποτε από τους συζύγους αποτελεί πλέον  λόγο διαζυγίου και όχι μόνο λόγω αλλαγής φύλου του Εναγόμενου
8. προσθήκη της άσκησης βίας εναντίον τέκνου, ως μαχητό τεκμήριο ισχυρού κλονισμού
9. δυνατότητα καταχώρισης αίτησης για συναινετική λύση γάμου υπό προϋποθέσεις 
10. δυνατότητα τέλεσης γάμου σε χώρο που επιλέγεται από τα πρόσωπα που προτίθεται να τελέσουν γάμο, ο οποίος εγκρίνεται από τον Λειτουργό Τέλεσης Γάμου 

Περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990(Ν. 23/1990): 

1. δυνατότητα εκδίκασης από τον ίδιο δικαστή   όλων  των  διαδικασιών  που εκκρεμούν ενώπιον των Οικογενειακών Δικαστηρίων, μεταξύ των ίδιων διαδίκων, ανεξαρτήτως επαρχίας στην οποία βρίσκονται
2. δυνατότητα  έγερσης  μίας μόνο αίτησης για τη  ρύθμιση των  θεμάτων γονικής μέριμνας, διατροφής  ή χρήσης οικογενειακής στέγης και κινητής περιουσίας
3. δυνατότητα παροχής συμβουλευτικής ή ψυχολογικής στήριξης σε παιδί, χωρίς να απαιτείται συγκατάθεση των γονέων, κατόπιν έκδοσης δικαστικού διατάγματος
4. δυνατότητα διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας ή μέρους της κεκλεισμένων των θυρών σε περίπτωση κατά την οποία παιδί εμφανίζεται ως μάρτυρας
5. δυνατότητα αυτεπάγγελτης έκδοσης προσωρινού  διατάγματος  Γονικής Μέριμνας, Διατροφής, αποκλειστικής χρήσης ή χρήσης κινητής περιουσίας.

Οι πιο πάνω  τροποποιήσεις που επήλθαν αναμφίβολα θα συμβάλουν θετικά στον εκσυγχρονισμό του Οικογενειακού Δικαίου,  έτσι ώστε να συνάδει και με τις σύγχρονες ανάγκες της κυπριακής κοινωνίας. Τα Οικογενειακά Δικαστήρια μπορούν να διαδραματίσουν πιο αποφασιστικό ρόλο στην επίλυση των διαφορών των διαδίκων εξοικονομώντας σημαντικό δικαστικό χρόνο με γνώμονα την προστασία των συμφερόντων  των ανηλίκων.